Trekken aan een dood paard

T. Blacquiere

Research output: Contribution to journalArticleProfessional

Abstract

Het paard is een edel dier. Beschikt over benen, een hoofd, een mond. Het dier is tot in de perfectie veredeld tot het puntgave wezen dat we nu per paardentrailer mee op reis nemen. Er zit geen grammetje vet en ander ongerief te veel aan. Maar ook geen microgrammetje DNA te veel. Integendeel: het paard heeft slechts een zeer smalle erfelijke basis. Het is bijna een relict van een praktisch al uitgestorven diersoort. Dat blijkt uit een grootschalig onderzoek door een wereldwijd consortium van onderzoekers, geleid door de universiteit van Toulouse in Frankrijk, dat de erfelijke variatie van ‘het paard’ van de vroege domesticatie ongeveer 5000 jaar terug tot nu in beeld heeft gebracht (Fages et al., 2019). Daarbij werd ook gebruik gemaakt van paleolithisch materiaal van paarden uit historische vindplaatsen waaruit DNA werd verkregen.
Original languageDutch
Pages (from-to)19-21
JournalBijenhouden
Volume14
Issue number1
Publication statusPublished - 2020

Cite this