Teelt van hybride wintertarwerassen

R.D. Timmer, J.G.M. Paauw

Research output: Book/ReportReportProfessional

Abstract

Om de mogelijkheden van de teelt van hybride wintertarwerassen onder Nederlandse omstandigheden in beeld te brengen zijn er van 2000-2002 proeven uitgevoerd op het PPO-proefbedrijf te Lelystad. In deze proeven zijn een 4-tal hybriderassen (Hybnos, Hyno-braba, Hyno-esta, Mercury) vergeleken met een standaard/conventioneel ras (Vivant, Drifter). Nagegaan is wat het effect is van de standdichtheid en de stikstofbemesting op o.a. de opbrengst en de korrelkwaliteit van hybriderassen. Gemiddeld over 3 jaar onderzoek bracht het hybrideras Hyno-braba het meeste op. Het verschil met het standaardras bedroeg 700 kg per ha ofwel 7%. De hoogste opbrengst bij de meeste hybriderassen werd bereikt bij een zaaidichtheid van 300 zaden per m2. Bij het standaardras was hiervoor echter een zaaidichtheid van 400 zaden per m2 nodig. Om de hoogste opbrengst bij een hybrideras te verkrijgen was in Lelystad in de periode 2000 t/m 2002 een totale Nbemesting nodig van minimaal 200 kg N per ha (excl. bodemvoorraad van gem. 25 kg N per ha). De optimale N-bemesting kwam daarmee volledig overeen met die van het standaardras. Hoewel hybriderassen een hogere opbrengst gaven en iets minder zaaizaad nodig hadden was dit niet voldoende om de meerkosten van het hybridezaaizaad goed te maken. De teelt van de op dit moment beschikbare hybride wintertarwerassen, afkomstig uit Duitsland en Frankrijk, lijkt onder Nederlandse omstandigheden dan ook geen voordelen te bieden t.o.v. de teelt van gangbare rassen.
Original languageDutch
Place of PublicationLelystad
PublisherPraktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV
Number of pages47
Publication statusPublished - 2003

Keywords

  • winter wheat
  • hybrid varieties
  • netherlands
  • cultivation
  • field tests
  • wheat
  • fertilizer application
  • sowing rates
  • arable farming

Cite this

Timmer, R. D., & Paauw, J. G. M. (2003). Teelt van hybride wintertarwerassen. Lelystad: Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV.
Timmer, R.D. ; Paauw, J.G.M. / Teelt van hybride wintertarwerassen. Lelystad : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV, 2003. 47 p.
@book{4ce73797c2df40978d9aaf62849700d1,
title = "Teelt van hybride wintertarwerassen",
abstract = "Om de mogelijkheden van de teelt van hybride wintertarwerassen onder Nederlandse omstandigheden in beeld te brengen zijn er van 2000-2002 proeven uitgevoerd op het PPO-proefbedrijf te Lelystad. In deze proeven zijn een 4-tal hybriderassen (Hybnos, Hyno-braba, Hyno-esta, Mercury) vergeleken met een standaard/conventioneel ras (Vivant, Drifter). Nagegaan is wat het effect is van de standdichtheid en de stikstofbemesting op o.a. de opbrengst en de korrelkwaliteit van hybriderassen. Gemiddeld over 3 jaar onderzoek bracht het hybrideras Hyno-braba het meeste op. Het verschil met het standaardras bedroeg 700 kg per ha ofwel 7{\%}. De hoogste opbrengst bij de meeste hybriderassen werd bereikt bij een zaaidichtheid van 300 zaden per m2. Bij het standaardras was hiervoor echter een zaaidichtheid van 400 zaden per m2 nodig. Om de hoogste opbrengst bij een hybrideras te verkrijgen was in Lelystad in de periode 2000 t/m 2002 een totale Nbemesting nodig van minimaal 200 kg N per ha (excl. bodemvoorraad van gem. 25 kg N per ha). De optimale N-bemesting kwam daarmee volledig overeen met die van het standaardras. Hoewel hybriderassen een hogere opbrengst gaven en iets minder zaaizaad nodig hadden was dit niet voldoende om de meerkosten van het hybridezaaizaad goed te maken. De teelt van de op dit moment beschikbare hybride wintertarwerassen, afkomstig uit Duitsland en Frankrijk, lijkt onder Nederlandse omstandigheden dan ook geen voordelen te bieden t.o.v. de teelt van gangbare rassen.",
keywords = "wintertarwe, hybride rassen, nederland, teelt, veldproeven, tarwe, bemesting, zaaidichtheid, akkerbouw, winter wheat, hybrid varieties, netherlands, cultivation, field tests, wheat, fertilizer application, sowing rates, arable farming",
author = "R.D. Timmer and J.G.M. Paauw",
note = "PPO 5141429",
year = "2003",
language = "Dutch",
publisher = "Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV",

}

Timmer, RD & Paauw, JGM 2003, Teelt van hybride wintertarwerassen. Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV, Lelystad.

Teelt van hybride wintertarwerassen. / Timmer, R.D.; Paauw, J.G.M.

Lelystad : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV, 2003. 47 p.

Research output: Book/ReportReportProfessional

TY - BOOK

T1 - Teelt van hybride wintertarwerassen

AU - Timmer, R.D.

AU - Paauw, J.G.M.

N1 - PPO 5141429

PY - 2003

Y1 - 2003

N2 - Om de mogelijkheden van de teelt van hybride wintertarwerassen onder Nederlandse omstandigheden in beeld te brengen zijn er van 2000-2002 proeven uitgevoerd op het PPO-proefbedrijf te Lelystad. In deze proeven zijn een 4-tal hybriderassen (Hybnos, Hyno-braba, Hyno-esta, Mercury) vergeleken met een standaard/conventioneel ras (Vivant, Drifter). Nagegaan is wat het effect is van de standdichtheid en de stikstofbemesting op o.a. de opbrengst en de korrelkwaliteit van hybriderassen. Gemiddeld over 3 jaar onderzoek bracht het hybrideras Hyno-braba het meeste op. Het verschil met het standaardras bedroeg 700 kg per ha ofwel 7%. De hoogste opbrengst bij de meeste hybriderassen werd bereikt bij een zaaidichtheid van 300 zaden per m2. Bij het standaardras was hiervoor echter een zaaidichtheid van 400 zaden per m2 nodig. Om de hoogste opbrengst bij een hybrideras te verkrijgen was in Lelystad in de periode 2000 t/m 2002 een totale Nbemesting nodig van minimaal 200 kg N per ha (excl. bodemvoorraad van gem. 25 kg N per ha). De optimale N-bemesting kwam daarmee volledig overeen met die van het standaardras. Hoewel hybriderassen een hogere opbrengst gaven en iets minder zaaizaad nodig hadden was dit niet voldoende om de meerkosten van het hybridezaaizaad goed te maken. De teelt van de op dit moment beschikbare hybride wintertarwerassen, afkomstig uit Duitsland en Frankrijk, lijkt onder Nederlandse omstandigheden dan ook geen voordelen te bieden t.o.v. de teelt van gangbare rassen.

AB - Om de mogelijkheden van de teelt van hybride wintertarwerassen onder Nederlandse omstandigheden in beeld te brengen zijn er van 2000-2002 proeven uitgevoerd op het PPO-proefbedrijf te Lelystad. In deze proeven zijn een 4-tal hybriderassen (Hybnos, Hyno-braba, Hyno-esta, Mercury) vergeleken met een standaard/conventioneel ras (Vivant, Drifter). Nagegaan is wat het effect is van de standdichtheid en de stikstofbemesting op o.a. de opbrengst en de korrelkwaliteit van hybriderassen. Gemiddeld over 3 jaar onderzoek bracht het hybrideras Hyno-braba het meeste op. Het verschil met het standaardras bedroeg 700 kg per ha ofwel 7%. De hoogste opbrengst bij de meeste hybriderassen werd bereikt bij een zaaidichtheid van 300 zaden per m2. Bij het standaardras was hiervoor echter een zaaidichtheid van 400 zaden per m2 nodig. Om de hoogste opbrengst bij een hybrideras te verkrijgen was in Lelystad in de periode 2000 t/m 2002 een totale Nbemesting nodig van minimaal 200 kg N per ha (excl. bodemvoorraad van gem. 25 kg N per ha). De optimale N-bemesting kwam daarmee volledig overeen met die van het standaardras. Hoewel hybriderassen een hogere opbrengst gaven en iets minder zaaizaad nodig hadden was dit niet voldoende om de meerkosten van het hybridezaaizaad goed te maken. De teelt van de op dit moment beschikbare hybride wintertarwerassen, afkomstig uit Duitsland en Frankrijk, lijkt onder Nederlandse omstandigheden dan ook geen voordelen te bieden t.o.v. de teelt van gangbare rassen.

KW - wintertarwe

KW - hybride rassen

KW - nederland

KW - teelt

KW - veldproeven

KW - tarwe

KW - bemesting

KW - zaaidichtheid

KW - akkerbouw

KW - winter wheat

KW - hybrid varieties

KW - netherlands

KW - cultivation

KW - field tests

KW - wheat

KW - fertilizer application

KW - sowing rates

KW - arable farming

M3 - Report

BT - Teelt van hybride wintertarwerassen

PB - Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV

CY - Lelystad

ER -

Timmer RD, Paauw JGM. Teelt van hybride wintertarwerassen. Lelystad: Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector AGV, 2003. 47 p.