Stikstofwerking van mineralenconcentraten : stikstofwerkingscoëfficiënten en verliezen door denitrificatie en stikstofimmobilisatie bepaald onder gecontroleerde omstandigheden

Vervaardiging van mineralenconcentraten uit de dunne fractie van dierlijke mest met omgekeerde osmose biedt perspectief om stikstof uit mest beter te benutten. In veldonderzoek werd vastgesteld dat de stikstofwerkingscoëfficiënt van mineralenconcentraten lager is dan 100% ten opzichte van kalkammonsalpeter. Mogelijke oorzaken voor deze lagere werking werden onderzocht. Onder geconditioneerde omstandigheden van potproeven en incubatieproeven blijken mineralenconcentraten de werking van kalkammonsalpeter te kunnen benaderen; stikstofwerkingscoëfficiënten ten opzichte van kalkammonsalpeter van 78-98% werden vastgesteld met gras en snijbiet als testgewas. Mineralenconcentraten hebben een hogere stikstofwerkingscoëfficiënt dan onbewerkte varkensdrijfmest die ten opzichte van kalkammonsalpeter 64-77% werking vertoonde. Mineralenconcentraten bevatten naast ammoniumstikstof en kalium ook organische stof en organisch gebonden stikstof. De aanwezigheid van organische stof en organische stikstof verlaagt de stikstofwerking. Bij zandgrond werden hogere werkingscoëfficiënten vastgesteld dan op kleigrond. Gras benut stikstof uit mineralenconcentraten efficiënter dan snijbiet. Mineralenconcentraten blijken onder strikt anaerobe omstandigheden de denitrificatie sterk te verhogen. Stikstofimmobilisatie is geen duidelijk aanwijsbare oorzaak voor een lagere werkingscoëfficiënt. Denitrificatie en het aandeel organisch gebonden stikstof zijn belangrijke factoren die de stikstofwerkingscoëfficiënt bepalen.