Minder pesticiden in bananenteelt (interview met Gert Kema)

H. van Santen, G.H.J. Kema

    Research output: Contribution to journalArticlePopular

    Abstract

    Een schimmelziekte die zich op dit moment in Zuidoost-Azië verspreidt, kan een einde maken aan Musa acuminata Cavendish, beter bekend als de banaan in de supermarkt. In de bananenplantages is de beruchte Panamaziekte teruggekeerd, die wel “een van de meest vernietigende plantenziektes van de moderne tijd” wordt genoemd. De laatste jaren verspreidt de veroorzakende schimmel Fusariumzich steeds sneller. Even terug naar de eerste helft van de vorige eeuw, de tijd dat in Midden- en Zuid-Amerika de eerste exportplantages voor bananen werden aangelegd. Een enkel ras was bijzonder populair: de Gros Michel. Tot de schimmel toesloeg. In de jaren 1870 was de schimmel ontdekt in Australië, in 1950waren plantages in bijna alle tropische streken ermee geïnfecteerd. De schimmel doodde bananenplanten in hoog tempo. In het Ulua-dal in Honduras ging tussen 1940 en 1960 30.000 hectare verloren. In Suriname verdween 4.000 hectare in acht jaar. En Fusarium, zegt onderzoeker Gert Kema van het instituut Plant Research International (PRI) in Wageningen, is niet te bestrijden. “Als je een vatbaar ras teelt, ben je weg”, vertelt hij aan de telefoon vanuit San Diego (VS), waar hij een congres bijwoont. “Bedrijven als Chiquita en Dole zien dit als een heel grote bedreiging”, denkt Kema, die bij PRI projectleider van het bananenonderzoek is
    Original languageDutch
    Pages (from-to)katern 4-06
    JournalNRC handelsblad
    Publication statusPublished - 2009

    Cite this