Lidrus in je grasland? : herken het en pak het aan: Praktische brochure voor melkveehouders

Lidrus (Equisetum palustre) komt van nature voor in laaggelegen, vochtige graslanden. Er lijken de laatste jaren meer veehouders last te hebben van gezondheidsproblemen bij hun koeien door het vreten van lidrus in het ruwvoer tijdens beweiding of bij stalvoedering. Vooral in meer extensieve graslanden met een lagere bemesting komt lidrus vaker voor. Lidrus in het ruwvoer maakt het minder smakelijk en kan schadelijk zijn voor de koegezondheid. Het bevat de gifstoffen palustrine en palustridiene en het enzym thiaminase, dat vitamine B1 in het dierlijk lichaam afbreekt. Tijdens het inkuilen blijft meer dan negentig procent van deze gifstoffen behouden, zodat zelfs kleine hoeveelheden in het rantsoen al gezondheidsrisico’s vormen. De gehaltes aan gifstoffen zijn afhankelijk van de ontwikkeling en de bemesting van de plant. Omdat er nog beperkte kennis is over deze gifstofgehaltes is het zaak om lidrus in het voer zoveel mogelijk te vermijden of verantwoord te beheersen. Boeren zijn op zoek naar maatregelen om gezondheidsschade aan de koeien te voorkomen. In het PPS-project ‘Lekker Bloeien, gezonde Koeien’ is onderzoek gedaan aan lidrusbestrijding in de praktijk. Tijdens het project zijn tevens metingen gedaan aan de gifgehaltes van grasland met lidrus op melkveebedrijven en een experimenteel grasland. Deze brochure beschrijft waar en wanneer de plant groeit, welke maatregelen effectief zijn in de bestrijding en hoe je veilig omgaat met voer waarin lidrus zit.