Effect methyljasmonaat op Botrytis bij roos en Lisianthus

Botrytis is voor snijbloemen één van de belangrijkste oorzaken van kwaliteitsverlies in de afzetketen. Er zijn slechts beperkte mogelijkheden om de kans op Botrytisaantasting te verkleinen, waarbij garantie op succes niet gegeven kan worden. Het in de hand houden van klimatologische omstandigheden (temperatuur en luchtvochtigheid) tijdens de teelt en de afzet kunnen het probleem verminderen, waarbij er nog veel onderzoek nodig is om de juiste, betaalbare, maatregelen voor te schrijven. Preventie en/of bestrijding met chemische middelen bieden tot op heden weinig perspectief. Ook biologische middelen ter bestrijding van de schimmel of voor verhoging van de weerstand van de plant zijn nog niet effectief genoeg. Methyljasmonaat is een stof die veel voorkomt in planten en gezien wordt als een endogene groeiregulator met een sleutelrol in groei, ontwikkeling en de respons op stress. Van jasmonaten is ook aangetoond dat ze betrokken zijn bij directe bescherming tegen stress, die veroorzaakt wordt door plantenziekten. In verschillende publicaties is beschreven dat behandeling van planten met methyljasmonaat Botrytisaantasting verminderde (Meir ea, 1998; Thomma ea, 2000; Meir ea, in druk). In het hierna beschreven onderzoek is in twee experimenten het effect van behandeling van rozen na de oogst met methyljasmonaat op de Botrytisontwikkeling onderzocht. Daarnaast is er een experiment met Lisianthus uitgevoerd.