Weerbaarheid door biodiversiteit (BO-31.03-008-001)

Landbouw wordt door druk op de kostprijs (schaalvergroting en mechanisatie) en door eisen van afnemers, steeds minder divers. Het aaneengesloten oppervlak per gewas neemt toe en ook de gewassen zelf worden, door veredeling, uniformer. Moderne landbouwsystemen sluiten (bio)diversiteit in ruimte en tijd steeds verder uit. De sterk doorgevoerde uniformiteit, schaalgrootte en de uitsluiting van biodiversiteit maakt landbouwsystemen kwetsbaar voor belagers en extreme fysische druk. Door de grote  en uniforme percelen draagt biodiversiteit aan de randen van de percelen onvoldoende bij aan de weerbaarheid van het productiesysteem. Voor biologische landbouw is weerbaarheid vrijwel de enige mogelijkheid om ziekten en plagen te voorkomen. Voor gangbare landbouw groeit echter ook de vraag naar weerbare systemen vanwege de maatschappelijke bezwaren tegen pesticiden gebruik en de beperkingen in het middelen pakket. Daarnaast is er een maatschappelijke vraag naar biodiversiteit als waarde op zich en voor de belevingswaarde van diversiteit als  landschapswaarde. De opdracht waar de landbouw voor staat is een hogere weerbaarheid te realiseren en een breder scala van ecosysteemdiensten te leveren die niet ten koste gaat van het bedrijfsrendement.